Etton 的个人资料<<< ETTON PLANET >>>照片日志列表更多 工具 帮助

日志


8月19日

ของขวัญวันเกิด

  เคยมีคนบอกพวกของหรือสิ่งที่เราไม่ได้จำเป็นจะต้องใช้หรือไม่จำเป็นต้องเจอตอนนั้น มันมักจะโผล่มาในสายตาอยู่เรื่อย แต่พอมันมีความจำเป็นขึ้นมาต้องใช้ขึ้นมา แมร่งงงงงง หาไม่เจอทุกที..............ตื่นเช้าไปทำงานแต่ละเช้า ขี่รถเครื่องสูดอากาศไปตามถนน ทุกวันจะเห็นพระกำลังเดินบิณฑบาตร ตอกย้ำถึงความบาปในใจที่เกิดขึ้นจากการไม่เคยได้ใส่บาตรกับเขาเลย ทุกวัน ๆๆๆ จนเมื่อวานวันดีวันหนึ่งในรอบ 365 วัน กลั้นใจตื่นตั้งแต่ 6 โมงเพื่อชำระบาปในใจที่หมักหมมมานาน...........แม่จ้าวววววววววววว นี่บาปหนาจนบังตาหรือพระสงฆ์นัดกันอาพาธเนี่ย !!! พระสงฆ์องค์เจ้าไปไหนหมด ตกลงกว่าจะได้ใส่บาตรครบ ตระเวนตามหาพระไปไม่รู้กี่วัด.........สงสัยนี่เองเป็นที่มาทำบุญ 9 วัด
 
  ช่วงนี้บ้าไอโฟนอย่างหนัก นั้งอ่านนั่งโหลดกันทั้งวัน ถึงขั้นอีมงอีเมลก็เอาแต่เช็คในไอโฟน พอดีวันนั้นเลย....ปกติออฟฟิศจะมีไว-ไฟอยู่แต่ออฟฟิศจะอยู่ชั้นล่างของล็อบบี้ ซึ่งจากออฟฟิศจะต้องเดินขึ้นบันไดเอาเพื่อมาล็อบบี้ซึ่งเป็นที่ที่ผมต้องนั่งรับแขก และล็อบบี้โรงแรมนี้ไม่มีไว-ไฟ มีแค่คอมพิวเตอร์ไว้เช็คอิน-เช็คเอ้าท์ แต่คอมก็ต่อเน็ตกับสายแลนครับ สามารถเล่นเน็ตได้เหมือนกัน........วันนั้นวันเสาร์ หัวหน้าไม่มาทำงานกัน แต่ล็อบบี้ก้ต้องนั่ง แต่ไอโฟนก็อยากเล่น ก็เลยแอบลงไปข้างล่างเพื่อเอาสัญญาณไว-ไฟมาอัปเดทไอโฟน แล้วก็ทำการอัปเดท พยากรณ์อากาศ โปรแกรมหนัง เรื่อย ๆ จนมาถึง Twitter อัปเดทปั๊บ เอ้า !! มีเพื่อนเพิ่งอัป คันปากอยากด่าตอบ ก็เลยพิมพ์ตอบไปซะ โทรศัพท์ดัง !!! ใครมันโทรมาวันเสาร์เนี่ย ถ้าไม่มีใครตายนะ โดนกรูด่าแน่......เป็นหัวหน้าโทรมาเช็คความเรียบร้อย โชคดีนะที่เกิดมาเป็นหัวหน้ากรู !!! วางสายเสร็จ วิ่งลงไปหาสัญญาณอีก เพื่อนด่ากลับมา นั่งด่ากลับไปอีก อิอิ สะใจ โทรศัพท์ดังอีก !!! โดนกรูแน่ โดนกรูแน่ ไอ้สายนี้....วิ่งขึ้นไปสายหลุดไปซะงั้น ไอ้อหิวาต์เอ๊ยยยยย !!!! วิ่งลงไปเล่นต่อ เพราะเพื่อนด่าไว้ยังไม่ตอบกลับ ยอมไม่ได้ จนต้องขึ้นลงอีก 4-5 รอบ เหนื่อยแล้ว ไม่ไหวแล้ว มานั่งที่ล็อบบี้ต่อ นึกได้...............แมร่งงงง ล็อบบี้ก็มีคอม'กับ'เน็ต ทำไมไม่เปิดเว็บ Twiiter เอาวะ
 
  เมื่อวานเป็นหนึ่งในรอบวันเกิดในหลาย ๆ ปี ที่ดีทีเดียวครับ ได้รับคำอวยพรตั้งแต่เช้ามากมาย โดยเฉพาะจากพ่อและแม่ ที่อุตส่าห์ตื่นตั้งแต่เช้าไปใส่บาตรให้ลูกอย่างผมด้วย วางโทรศัพท์น้ำตาเกือบไหล ขอบคุณครับพ่อกับแม่ อย่างไรก็ขอขอบคุณทุกคนด้วยที่อุตส่าห์จำวันเกิดของผมได้นะครับ ทั้งที่โทรมาอวยพรและเมสเสจมาและทั้งที่ระลึกได้แต่ไม่ติดต่อมา....แค่นั้นก็เพียงพอครับ
 
 ปล. ขอบคุณทุก ๆ ของขวัญด้วยครับ....ขอบคุณที่ทำให้ผมต้องมานั่งบ้ามันอยู่ Open-mouthed
 
                                                                                ตอดอง 
8月6日

Walk-in Pub

   เพลงเดือนนี้ เรียกได้ว่าถ้าซื้อหวยก็คงเจ้ามือกินเรียบ มันมาจากไหนวะ...ปกติแล้วพูดตรงๆเลยนะครับ (สาวกพี่ป้อมโปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม) ความเห็นส่วนตัวของผม เน้นว่า"ส่วนตัว" รู้สึกว่าเพลงของพี่ป้อมอัสนี เขาเพราะนะ ความหมายก็ตรงๆดี.....แต่เสียงแกไม่ได้ให้อารมณ์ซึ้งเรียกอารมณ์ร่วมได้เล้ยยยยย ผมก็เลยเฉยๆกับเพลงของแก....แต่เพลงนี้ แมร่งงงงง เพราะว่ะ จริงๆมันมีที่มาครับ ศุกร์ที่ผ่านมานี้เอง มีคนแนะนำมาว่ามีผับที่เขาย้ายไปเปิดใหม่อยู่ที่พูนผล โอเคเลย ดีอย่างนั้น ดีอย่างนี้ ผมก็เลยถามว่า
 
  ตอดอง : อ้าวพี่ ย้ายไปเปิดใหม่ งั้นเมื่อก่อนเปิดที่ไหนอ่ะ
  พี่หมี    : อ๋อ เปิดในเมืองอ่ะ
  ตอดอง : เอ๊ะ เปิดในเมือง ! เปิดในเมืองแล้วย้ายไปเปิดใหม่นอกเมือง ทำไมอ่ะ ?
  พี่หมี    : ก้เขาปิดไปไง....
 
  ซ้ำร้ายกว่านั้นมารู้ว่าปิดมา 2 ครั้งแล้วด้วย....ตกลงนี่กรูโง่หรือพี่เขาเมาวะ !!!!  แต่เอาเหอะนะ ไหน ๆ ก็มาแล้ว ออกเดินทางตั้งแต่ 5 ทุ่มกว่าจะได้เข้าผับ ก็ปาเข้าไปร้านเกือบปิด...นี่ขนาด 2 คน 4 ตานะ ถ้ามาคนเดียว คงต้องใช้ระบบดาวเทียมหรือ GPS ช่วยกันค้นหา !!! ก็พี่แกเล่นทำป้ายร้านอลังการซะ....ผมขอใช้คำว่ามันเป็นความยิ่งใหญ่แบบ"พอเพียง"ละกันนะครับ น่าจะเห้นภาพได้ดี ยิ่งพอเดินเข้าไปในร้าน......"กรูว่าแล้ว ทำไมมาเปิดนอกเมือง !!! เฮ้ออออออ..........แต่เอาเข้าจริง ๆ ร้านโอเคมากครับ อย่างที่เขาว่าเลย จัดร้านง่าย ๆ และมันโอเคตรงที่ว่าลูกค้าส่วนใหญ่ของที่นี่จะเป็นวัยทำงานตอนกลาง ตอนปลายทั้งนั้นครับ ! มีพวกลุง ๆ อา ๆ ลุกขึ้นเต้นเหมือนนั่งในวงเหล้าขาว ส่วนน้า ๆ ป้า ๆ ก็เต้นเหมือนพวกฟลอร์เฟื่องฟ้าลีลาศอย่างไรอย่างนั้นเลยครับ แต่งตัวกระโปรงยาวๆ หรือเสื้อลายดอกยาว ๆ ซึ่งผมว่า"น่ารัก"จริงๆ ครับ แต่งแบบนี้ไปกทม.หรือบลู มาริน่า*คงจ๊าบบบบกว่า สำคัญสุด ๆ เลยคือวงดนตรีครับ เล่นดีมากกกกกกกกกก ครับ เล่นเพลงที่ถ้าพ่อผมมาคงได้ใจแตกกันเอาตอนแก่แน่ ๆ ผมนั่งมองไปก็ยิ้มไปพลาง น่ารักดีเหมือนกันแฮะ มานั่งดูรุ่นลุงๆป้าๆปล่อยแก่...เหอ เหอ เหม่อไปมองมาพอวงดนตรีเล่นเพลง "คนสุดท้าย" ทำเอาผมกลับไปถึงบ้านเปิด Winamp แล้วลากเอาเพลงนั้นลงมาพร้อมกับติ๊ก repeat song........เอาให้เอียน
 
* กทม.และบลู มารีน่าเป็นผับดังในภูเก็ตนะครับ
 
   แมวคลอกใหม่มาแล้วนะครับ มาเป็นที-สเกิ๊ตเลย "หนองโพ ก๊อปปี้และแต้มเดียว" (ตัวสุดท้ายนี่ ชื่อไม่น่าเข้ารอบเลยแฮะ)น่ารักจนมีแต่คนมาขอ ผมก้ไม่อยากให้ พอตื๊อเข้ามาก ๆ ผมก็เลยบอกไปขอเจ้าของบ้านเลย.........ก็เลยพอได้เลิกๆกันไป 
 
ปล. 1 ชื่อผับก็....นั่นอ่ะนะ ใครอยากเปลี่ยนแนวบ้าง เชิญครับ แนะนำ !!!!
ปล. 2 ได้ I-Phone มาไว้ในครอบครองแล้วนะครับ เย่ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจเว้ย !!!!!!
 
                                                                    ตอดอง