เคยมีคนบอกพวกของหรือสิ่งที่เราไม่ได้จำเป็นจะต้องใช้หรือไม่จำเป็นต้องเจอตอนนั้น มันมักจะโผล่มาในสายตาอยู่เรื่อย แต่พอมันมีความจำเป็นขึ้นมาต้องใช้ขึ้นมา แมร่งงงงงง หาไม่เจอทุกที..............ตื่นเช้าไปทำงานแต่ละเช้า ขี่รถเครื่องสูดอากาศไปตามถนน ทุกวันจะเห็นพระกำลังเดินบิณฑบาตร ตอกย้ำถึงความบาปในใจที่เกิดขึ้นจากการไม่เคยได้ใส่บาตรกับเขาเลย ทุกวัน ๆๆๆ จนเมื่อวานวันดีวันหนึ่งในรอบ 365 วัน กลั้นใจตื่นตั้งแต่ 6 โมงเพื่อชำระบาปในใจที่หมักหมมมานาน...........แม่จ้าวววววววววววว นี่บาปหนาจนบังตาหรือพระสงฆ์นัดกันอาพาธเนี่ย !!! พระสงฆ์องค์เจ้าไปไหนหมด ตกลงกว่าจะได้ใส่บาตรครบ ตระเวนตามหาพระไปไม่รู้กี่วัด.........สงสัยนี่เองเป็นที่มาทำบุญ 9 วัด

 

  ช่วงนี้บ้าไอโฟนอย่างหนัก นั้งอ่านนั่งโหลดกันทั้งวัน ถึงขั้นอีมงอีเมลก็เอาแต่เช็คในไอโฟน พอดีวันนั้นเลย....ปกติออฟฟิศจะมีไว-ไฟอยู่แต่ออฟฟิศจะอยู่ชั้นล่างของล็อบบี้ ซึ่งจากออฟฟิศจะต้องเดินขึ้นบันไดเอาเพื่อมาล็อบบี้ซึ่งเป็นที่ที่ผมต้องนั่งรับแขก และล็อบบี้โรงแรมนี้ไม่มีไว-ไฟ มีแค่คอมพิวเตอร์ไว้เช็คอิน-เช็คเอ้าท์ แต่คอมก็ต่อเน็ตกับสายแลนครับ สามารถเล่นเน็ตได้เหมือนกัน........วันนั้นวันเสาร์ หัวหน้าไม่มาทำงานกัน แต่ล็อบบี้ก้ต้องนั่ง แต่ไอโฟนก็อยากเล่น ก็เลยแอบลงไปข้างล่างเพื่อเอาสัญญาณไว-ไฟมาอัปเดทไอโฟน แล้วก็ทำการอัปเดท พยากรณ์อากาศ โปรแกรมหนัง เรื่อย ๆ จนมาถึง Twitter อัปเดทปั๊บ เอ้า !! มีเพื่อนเพิ่งอัป คันปากอยากด่าตอบ ก็เลยพิมพ์ตอบไปซะ โทรศัพท์ดัง !!! ใครมันโทรมาวันเสาร์เนี่ย ถ้าไม่มีใครตายนะ โดนกรูด่าแน่......เป็นหัวหน้าโทรมาเช็คความเรียบร้อย โชคดีนะที่เกิดมาเป็นหัวหน้ากรู !!! วางสายเสร็จ วิ่งลงไปหาสัญญาณอีก เพื่อนด่ากลับมา นั่งด่ากลับไปอีก อิอิ สะใจ โทรศัพท์ดังอีก !!! โดนกรูแน่ โดนกรูแน่ ไอ้สายนี้....วิ่งขึ้นไปสายหลุดไปซะงั้น ไอ้อหิวาต์เอ๊ยยยยย !!!! วิ่งลงไปเล่นต่อ เพราะเพื่อนด่าไว้ยังไม่ตอบกลับ ยอมไม่ได้ จนต้องขึ้นลงอีก 4-5 รอบ เหนื่อยแล้ว ไม่ไหวแล้ว มานั่งที่ล็อบบี้ต่อ นึกได้...............แมร่งงงง ล็อบบี้ก็มีคอม'กับ'เน็ต ทำไมไม่เปิดเว็บ Twiiter เอาวะ

 

  เมื่อวานเป็นหนึ่งในรอบวันเกิดในหลาย ๆ ปี ที่ดีทีเดียวครับ ได้รับคำอวยพรตั้งแต่เช้ามากมาย โดยเฉพาะจากพ่อและแม่ ที่อุตส่าห์ตื่นตั้งแต่เช้าไปใส่บาตรให้ลูกอย่างผมด้วย วางโทรศัพท์น้ำตาเกือบไหล ขอบคุณครับพ่อกับแม่ อย่างไรก็ขอขอบคุณทุกคนด้วยที่อุตส่าห์จำวันเกิดของผมได้นะครับ ทั้งที่โทรมาอวยพรและเมสเสจมาและทั้งที่ระลึกได้แต่ไม่ติดต่อมา....แค่นั้นก็เพียงพอครับ

 

 ปล. ขอบคุณทุก ๆ ของขวัญด้วยครับ....ขอบคุณที่ทำให้ผมต้องมานั่งบ้ามันอยู่

 

                                                                                ตอดอง